در اين روزها كه سپيدهايم نيز بي رحمانه ! مرا رها كرده اند و چاره اي به جز

 زمزمه ي سكوت ندارم ، قانون فرو خوردن عشق را مچاله كن و در

 

 عقد ترانه ها ، گوشواره اي از ترنم صدايت به گوشهايم بياويز بلكه

 

 براي يك شب هم كه شده ، روي بالش خيس دلتنگي خوابم نبرد ...

 

..........................................

 

 

ديگه سراغمو نگير ، كه از تو هم بدم مياد

دلم يه چند روزيه كه ، مرگ نگاهتو ميخواد

تازگيا حس ميكنم ، مال غريبه ها شدي

بهتره كه يادم بره ، شور يه عشق بي خودي

بهتره كه دل بكنم ، از كلك نگاه تو

جدا كنم راهمو از ، راه پر اشتباه تو

بايد منم غريبه شم مثل خودت مثل چشات

قلبمو سنگي بكنم از تب سرد خنده هات 

بايد كه از شهر دلت ، برم كه دربدر بشي

تو كوچه ي نگاه من ، مثل يه رهگذر بشي

اگه يه روز به خاطرت ، شدم تو غصه ها اسير

                         حالا ازت بدم مياد ، ديگه سراغمو نگير

 

 

 

 

 

 

 دوباره ميخوام ببارم ستاره ! به خاطر تو

                        دوباره يه قطره شبنم روي پلكام خونه كرده

                        واسه گريه كردن من، تو رو دل بهونه كرده

                        يادمه كه روز آخر واست از شبا مي گفتم

                        اما نه! نمي دونستم اين جوري از پا مي افتم  

                        ستاره اشكامو نشمر تو برو به آسمونا

                        من كه لايقت نميشم تا نيام اون بالا بالا

                        ماه و آسمون ستاره! چش به راه تو نشستن

                        واسه رفتنت به شبها روي ابرا ريسه بستن

                        توي آخرين ملاقات اين چشارو خوب نيگا كن

                        ديگه بسه غصه خوردن، من خاكي رو رها كن

                        ستاره! دلم گرفته تاب اين دردو ندارم

                        مي ميرم بعد ترانه ديگه طاقت نميارم  

 

نوشته شده در توسط بهناز| |